หลักการเพาะกาย คือการใช้กล้ามเนื้อให้ออกแรงต้านกับวัตถุเช่น
ดัมเบลล์ บาร์เบลล์ ฯลฯ จนเกินกำลัง มีผลทำให้เส้นใยกล้ามเนื้อ
(Muscle Fiber) ฉีกขาด (คนละแบบกับกล้ามเนื้อฉีก) เมื่อเส้นใย
กล้ามเนื้อฉีกขาดแล้ว ร่างกายก็จะเรียกเอาโปรตีน วิตะมินในร่างกาย
มาซ่อมแซมเส้นใยดังกล่าว และสร้างปฏิกิริยาอัตโนมัติ โดยการ
พอกเส้นใยบริเวณดังกล่าวให้หนาขึ้น เพื่อครั้งต่อไปถ้าต้องรับน้ำหนัก
ที่ทำให้ฉีกนี้อีก เส้นใยนี้ก็จะไม่ฉีก ซึ่งการพอกให้เส้นใยหนาขึ้นนี้
ก็คือการที่กล้ามใหญ่ขึ้นมานั่นเอง ดังนั้นจึงเป็นหน้าที่ของนักเพาะกาย
ที่ต้องเพิ่มปริมาณลูกน้ำหนัก ให้หนักขึ้นกว่าครั้งก่อนๆ เพื่อให้เส้นใยนี้ฉีกอีก